Boeken over euthanasie

   

Boeken   te koop op bol.com (klik op de links)
   
Titel en auteur   Recensie of boekbeschrijving
   
  Wat Stichting De Einder betreft, zijn bestuur en counselors ťn hun cliŽnten nu juist in die zelfbeschikking rondom het levenseinde geÔnteresseerd. Vandaar deze publicatie.
De vraag die de hoofdpersonen in dit boek zich op enig moment stellen, ieder op eigen wijze, zou je een typisch stoÔcijnse vraag kunnen noemen: 'Wat te doen wanneer naar eigen overtuiging het beŽindigen van het leven redelijker lijkt dan het voortzetten ervan? Zich verzetten tegen de loop der dingen? Alles uit de kast halen om in leven te blijven? Of erkennen dat, na het moment van komen, nu het moment van gaan is aangebroken?'
Gegeven het verbod op hulp bij zelfdoding (art. 294 Sr) besteedt het boek ook kort aandacht aan de juridische valkuilen die hier momenteel liggen.
Aan de hand van negentien voorbeelden wordt, voor het eerst van nabij, inzicht in deze praktijk verschaft. In enkele gevallen komen ook de hoofdpersoon en zijn of haar naasten daarbij aan het woord.
     
  In Een weloverwogen dood zoekt James Kennedy een weg tussen twee uitersten. Hij legt uit waarom het in Nederland is gelukt de wetgeving rond euthanasie te versoepelen, terwijl dat in landen als Engeland en Kennedy's geboorteland Amerika tot falen was gedoemd. Het boek is niet alleen een analyse van de Nederlandse cultuur inzake euthanasie, maar ook van de maatschappelijke veranderingen sinds de jaren zeventig.
     
  In 'Verlossers naast God' werpen artsen hun licht op de euthanasiepraktijk, nu en in het verleden. Openhartig vertellen ze hoe ze dachten en denken over euthanasie. Dit levert een onthullend en vaak ontroerend beeld op. Van mercy killings naar legale euthanasie, van een verzuilde samenleving naar openheid naar de patiŽnt en de opkomst van de palliatieve zorg.
     
  'Als het zo ver is' is een boek van en over dappere mensen, dat toegang geeft tot de intimiteit van patiŽnten en hun helpers: hoe zij concreet omgaan met hun lijden en soms uiteindelijk overgaan tot een euthanasiekeuze. In de verhalen en getuigenissen leest men hoe een team een weg zoekt naar zorgvuldig handelen in situaties waar de patiŽnt zelf de toon kan zetten en het initiatief mag nemen.
De auteurs van dit boek zijn patiŽnten, hun familie en de teamleden van het psychosociaal supportteam van het Middelheim Ziekenhuis in Antwerpen.
     
  Bewust ten dode vasten en dorsten en zelfdoding in gesprek met een vertrouwenspersoon zijn twee onbekende wegen die tot de dood leiden zonder dat een arts de regie heeft. De besluitvorming en de uitvoering ervan vinden plaats in gesprek met familie, vrienden of hulpverleners. De term 'auto-euthanasie' verwijst naar de kern van beide: zelfstandige levensbeŽindiging zůnder dodelijke handeling door een arts, maar wel in gesprek.
Boudewijn Chabot heeft nauwkeurig onderzocht hoe vaak deze stervenstrajecten voorkomen en hoe ze verlopen. Ze blijken in de Nederlandse populatie verrassend frequent voor te komen, tezamen zelfs vaker dan euthanasie. Merkwaardig genoeg is dit door de samenleving collectief genegeerd, terwijl mensen die doodgaan deze wegen niet zelden weten te vinden. Er zijn verschillende stervensscenario's onder regie van een arts: palliatieve zorg, terminale sedatie en euthanasie. Auto-euthanasie lijkt een stil protest van sommige stervenden tegen de medicalisering van het sterven. De manier waarop zij hun overlijden sturen, wordt in het euthanasiedebat over het hoofd gezien of er wordt over gesproken in afschrikwekkende termen. Daardoor is de frequentie waarmee dit sterven voorkomt, verborgen gebleven achter de gordijnen rond het sterfbed.
     

 

Naar bovenaan